Independence Day — co to za święto
Dzień Niepodległości Indii, 15 sierpnia, oznacza koniec brytyjskiego panowania kolonialnego w 1947 r. po niemal 200 latach — od handlowej kontroli Bengalu przez Brytyjską Kompanię Wschodnioindyjską w 1757 r. po bezpośrednie rządy Korony od 1858 r. Dzień skupia się wokół przemówienia Tryst with Destiny, które Jawaharlal Nehru — pierwszy premier Indii — wygłosił przed Zgromadzeniem Konstytucyjnym o północy z 14 na 15 sierpnia 1947 r.: W chwili wybicia północy, gdy świat śpi, Indie obudzą się do życia i wolności. Podział (Partition) przeciął Brytyjskie Indie wzdłuż linii religijnych na dominia Indii i Pakistanu; będąca tego następstwem masowa migracja około 15 milionów ludzi i towarzysząca jej wspólnotowa przemoc pochłonęły być może milion kolejnych ofiar. Dzień Niepodległości jest dniem ustawowo wolnym w całych Indiach i narodowym dniem pamięci i postanowień.
Dzień otwiera przemówienie premiera do narodu z murów Czerwonego Fortu w Starym Delhi, po wciągnięciu trójkolorowej flagi. Przemówienie jest transmitowane na żywo i stanowi najdłużej trwającą polityczną tradycję we współczesnych Indiach. W całym kraju każdy urząd, szkoła i wiele prywatnych organizacji urządza ceremonię podniesienia flagi z hymnem narodowym Jana Gana Mana. Dzieci dostają słodycze — laddoo, jalebi, barfi — a w telewizji przez cały dzień lecą patriotyczne filmy. Kolory flagi (szafranowy, biały, zielony) pojawiają się na ubraniach, dekoracjach i w zawodach puszczania latawców, szczególnie w Gudźaracie i Radżasthanie, gdzie niebo wypełniają tysiące latawców. Budynki publiczne są wieczorem podświetlane w trzech barwach. Dzień Niepodległości jest też jednym z trzech narodowych świąt — obok Dnia Republiki (26 stycznia) i Gandhi Jayanti (2 października) — kiedy w większości Indii zabroniona jest sprzedaż alkoholu.